Merhaba, ben Yelda. Kalkan’da, Kışla Caddesi’nden Akbel’e kadar uzanan dar sokaklarda, asansörün camları bile terliyken, dudaklarımla nasıl zevk verebileceğimi biliyorum. Birkaç saniyelik yolculukta bile dizlerimi yumuşatıp, başımı eğip, sıcak ağzımı yavaşça indiriyorum. Tatlı, tuzlu, ıslak… her zamanki lezzeti, her seferinde biraz daha derin alıyorum.
Ortaalan’ın sessiz kaldırımında ya da Kalamar Koyu’na inen yolda yürürken bile aklımda sadece o anın tadı var. Dudaklarım, dilim, boğazım; hepsi aynı anda çalışıyor, seni hiç acele ettirmeden, ama hiç durmadan emiyor. Yavaş yavaş, sonra hızlanarak, sonunda seni en derin noktama kadar çekip, bırakmıyorum.
Patara Plajı’nın serin rüzgârı bile bu kadar sıcak hissettiremez. Bir kez tattıktan sonra, başka hiçbir şey aynı gelmeyecek.
Comments